به گزارش پیلانو به نقل از خبر آنلاین به نقل از مهر، محسن شریفیان، نوازنده و پژوهشگر شناخته شده موسیقی نواحی ایران که طی سالهای اخیر در حوزه معرفی موسیقی جنوب کارهای بین المللی گوناگونی را انجام داده است، همزمان با فرا رسیدن سالروز بمباران اتمی هیروشیما برای سومین بار پی در پی به کشور ژاپن سفر کرد و با اجرای موسیقی در «پارک صلح» شهر هیروشیما و تنها ساختمان باقیمانده از بمباران اتمی این شهر کوشش کرد تا پیام آور صلح طلبی و دوستی ایرانیان به دنیا باشد.
حضور شریفیان در هیروشیما با هدف ادای احترام به قربانیان بمباران اتمی و رساندن پیام صلح و دوستی از جانب موزه صلح ایران انجام شد. این آهنگساز و نوازنده شناخته شده موسیقی جنوب ایران، پیش از این هم در سالروز بمباران اتمی هیروشیما در این شهر حضور یافته و با اجرای موسیقی، بر نقش هنر و فرهنگ در ترویج صلح میان ملت ها تاکید کرده بود.
علاوه بر این شریفیان به همراه صادق حسین پور نوازنده سازهای کوبه ای، با گروهی از هنرمندان ژاپنی در توکیو هم به هم نوازی پرداخت؛ اجراهایی که در آن، موسیقی ایرانی و ژاپنی در کنار یکدیگر قرار گرفتند و نی انبان جنوبی به عنوان یکی از شاخص ترین سازهای موسیقی جنوب ایران، در کنار سازهای کوتو، شامیسن و دیگر سازهای هنرمندان ژاپنی به صدا درآمد.
«Story of a Shepherd» یا «آنچه یک چوپان دیده است» به آهنگسازی TSUMUZI آهنگساز و موسیقی دان ژاپنی در چارچوب هم نوازی نی انبان و ویلن به عنوان هم نشینی ۲ سنت موسیقایی متفاوت در یک اجرای مشترک همچون قطعاتی بود که در این ویژه برنامه اجرا شد. این در حالیست که در قسمت دیگری از این برنامه، شریفیان یکی از ملودی های شناخته شده موسیقی ژاپن را هم با نی انبان اجرا کرد. در این راه «بهار بیا (Haru yo، Koi)» از آثار یومی ماتسوتویا خواننده و آهنگساز مشهور ژاپنی، قطعه ای بود که این دفعه با صدای نی انبان ایرانی روایت شد.
شریفیان در رابطه با اجرای این ملودی ژاپنی با نی انبان، آنرا تجربه ای فراتر از یک اجرای موسیقایی توصیف کرد و از آرامش، نظم و زیبایی سرزمین ژاپن سخن گفت؛ تجربه ای که در آن، یک ملودی ژاپنی از راه صدای ساز شاخص جنوب ایران بازخوانی شد.
شریفیان در رابطه با این اجرا عنوان کرد: حضور بنده در هیروشیما، هم زمان با سالروز یکی از تلخ ترین رویدادهای تاریخ معاصر به شکلی بر معنای این اجراها افزوده است؛ چونکه موسیقی در این برنامه نه به عنوان ابزاری برای یادآوری جنگ، بلکه به عنوان زبانی برای بیان صلح، دوستی و همزیستی ملت ها به کار گرفته شد.
به قول وی این هم نوازی ها را میتوان نمونه ای از گفتگوی فرهنگی ایران و ژاپن از مسیر موسیقی دانست؛ گفتگویی که در آن، تفاوت زبان، ساز و سنت موسیقایی نه تنها مانعی ایجاد نمی کند، بلکه به بستری برای شناخت متقابل و ارتباط میان ۲ فرهنگ تبدیل می شود. نکته دیگر این که نی انبان، سازی ریشه دار در فرهنگ موسیقایی جنوب ایران و از نمادهای موسیقی بوشهر و سواحل خلیج فارس، در این اجراها از مرزهای جغرافیایی خود فراتر رفت و در کنار سازهای ژاپنی و ویولن قرار گرفت تا ملودی هایی از ۲ سرزمین را در یک صحنه روایت کند.
منبع: pilano.ir
