به گزارش پیلانو به نقل از خبر آنلاین به نقل از گاردین، گروه برندهای اصیل، سازمانی که مالک حقوق در ارتباط با موسیقی و تصویر پریسلی است، آنتروپیک را به نقض حقوق در ارتباط با ۲۷۴ ترانه این خواننده متهم کرده است. این شکایت که اولین بار نشریه بیلبورد آنرا گزارش داد، روز جمعه ثبت گردید.
شرکتهای هوش مصنوعی قبل از این نیز با شکایت هایی درباره ی نقض حق نشر از جانب انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا و شرکتهای موسیقی، همچون سونی، یونیورسال و وارنر رکوردز، روبرو شده اند. با این وجود، پرونده حاضر یکی از اولین چالش های حقوقی مهمی است که بطور مستقیم از جانب صاحبان حقوق آثار یک هنرمند مقابل یک شرکت توسعه دهنده هوش مصنوعی مطرح می شود. نتیجه این پرونده می تواند سابقه ای حقوقی برای تعیین حدود استفاده شرکتهای هوش مصنوعی از مجموعه آثار موسیقایی موجود ایجاد نماید.
ریچارد بوش، وکیل ارشد شاکیان، در متن دادخواست نوشته است: «شاکیان پرونده الویس این دعوا را برای دفاع از حقوق انحصاری خود مقابل شرکتی مطرح کرده اند که تمام الگوی کسب وکارش را بر نقض حق نشر در مقیاسی بی سابقه بنا کرده است.»
در این دادخواست ادعا شده است که «مدل هوش مصنوعی کلود متعلق به آنتروپیک، از همان ابتدای فعالیت خود، محتوای ناقض حق نشر ساخته و حدودا شامل آثار دارای حق نشر در ارتباط با تمامی ترانه های موجود در هر مجموعه آثار موسیقایی در دسترس در اینترنت بوده است».
در ادامه، آنتروپیک متهم شده است که از ۲۷۴ ترانه پریسلی برای آموزش مدل هوش مصنوعی خود بهره برده است. همچون این آثار میتوان به ترانه های «نمی توانم عاشق شدن را متوقف کنم»، «همه از خود بی خود شدند» و «کمی کمتر حرف زدن» اشاره نمود.
شاکیان برای هر ترانه ای که حقوق آن نقض شده باشد، ۱۵۰ هزار دلار غرامت درخواست کرده اند. مجموع این مبلغ به حدود ۴۱ میلیون دلار، معادل تقریبی ۳۱ میلیون پوند، می رسد.
در متن دادخواست آمده است: «حتی اقدام آنتروپیک به ایجاد سازوکارهای حفاظتی برای محدود کردن خروجی های ناقض حق نشر موسیقی ــ هرچند این اقدامات در عمل مؤثر نبوده اند ــ بعد از آن که تخلف این شرکت آشکار شد، نشان داده است که آنتروپیک آگاهانه در نقض حق نشر آثار موسیقایی دیگران مشارکت داشته و بازهم عامدانه به این کار ادامه می دهد. آگاهی این شرکت از ناکارآمدی سازوکارهای حفاظتی خود برای ممانعت از تولید خروجی های ناقض حق نشر نیز بر این مورد دلالت دارد.»
پلت فرم های موسیقی مبتنی بر هوش مصنوعی با تحلیل حجم گسترده ای از آثار ضبط شده، صداها، ساختارها و شیوه های بیان موسیقایی را یاد می گیرند. سپس به کاربران امکان می دهند با استفاده از دستورهای متنی یا صوتی، موسیقی تولیدشده به کمک هوش مصنوعی خلق کنند.
موسیقی دانان بارها نگرانی خودرا از استفاده بدون اجازه از آثار و صدای آنها در مدلهای هوش مصنوعی ابراز کرده اند. همین طور این نگرانی وجود دارد که موسیقی های تولیدشده با هوش مصنوعی جایگزین آثار تولید شده به دست انسان شوند.
تعدادی از این موسیقی ها که به سبب کیفیت پایین و تولید انبوه، در فضای مجازی با عنوان «موسیقی بنجل هوش مصنوعی» شناخته می شوند، به یکی از موضوعات بحث برانگیز صنعت موسیقی تبدیل گشته اند.
حتی برخی روبات های هوش مصنوعی نیز آغاز به جعل هویت هنرمندان زنده در پلت فرم های پخش موسیقی کرده اند.
هفته قبل، اسپاتیفای، غول پخش موسیقی، اعلام نمود که ظرف یک سال قبل حدود ۵۰ میلیون قطعه موسیقی را که در دسته آثار کم کیفیت و انبوه تولیدشده با هوش مصنوعی قرار می گیرند، از پیشنهادهای خود به کاربران حذف کرده است.
افترا نقض حق نشر ۲۷۴ ترانه الویس پریسلی ضد شرکت سازنده کلود
