گلایه هنرمندان سیستان و بلوچستان از نبود حمایت های لازم تا عدم اعتماد

خبرگزاری مهر – گروه استان ها، فاطمه گلوی: جامعه هنری سیستان و بلوچستان با وجود برخورداری از ظرفیتهای قابل توجه و هنرمندانی توانمند و بومی سیستانی و بلوچ، بازهم با چالش هایی ساختاری و فرهنگی دست وپنجه نرم می کند؛ چالش هایی که قسمتی از آن به کمبود زیرساخت های تخصصی مربوط است و بخش دیگر ریشه در نگاه اشتباه مدیران برای پروزه سپاری و مسایل عمیق تر آموزشی و اجتماعی دارد.
بار ها دیده شده مدیران مجموعه های هنری، رسانه ای و فرهنگی پروژه های خودرا با مبالغ هنگفت به خارج از استان سپرده اند و به هنرمندان بومی اعتماد نکردند.
همچنین تعدادی از مدیران هنری و فرهنگی استان بودجه های فرهنگی و هنری را به چند مجموعه و موسسه وابسته و آشنا به خودشان میدهند.
مشکلات اقتصادی هم به عنوان مانعی جدی بر سر راه تولید آثار فاخر مطرح می شود؛ هزینه های بالای تولید در عرصه های موسیقی، تئاتر و فیلم سبب شده خیلی از ایده های خلاقانه به مرحله اجرا نرسد؛ البته با تغییر نگرش مدیران و تقویت خودباوری و حمایت هدفمند و مشارکت چندجانبه دستگاهها میتوان زمینه خلق آثار ملی و اثرگذار را توسط همین هنرمندان بومی فراهم نمود.

عدم آموزش صحیح جدی ترین مشکل جامعه هنری

ارسلان محبی، خواننده و بازیگر سیستان و بلوچستان در گفت و گو با گزارشگر مهر، درباره ی مسایل و مشکلات جامعه هنری استان عنوان کرد: جامعه هنری استان سیستان و بلوچستان بدون تردید سرشار از نکات مثبت و نقاط قوت است و افتخاراتی دارد که میتوان به آنها بالید.
وی اضافه کرد: همان گونه که هر جامعه ای در هر نقطه جهان با چالش هایی مواجه است، جامعه هنری سیستان و بلوچستان هم از صدمه ها بی نصیب نمانده است؛ معمولا وقتی از مشکلات سخن می گوییم، به موضوع هایی مانند کمبود زیرساخت ها، سالن ها و گالری ها اشاره می شود که البته این مسایل بجای خود قابل توجه اند، اما به اعتقاد من ریشه ای تر از این ها، مسئله آموزش است.
محبی عنوان کرد: به باور من، نبود آموزش های صحیح و مستمر یکی از اشکالات جدی جامعه هنری است؛ نهادها و ارگان های هنری می توانند با جدی گرفتن مقوله آموزش، دعوت از اساتید توانمند و برنامه ریزی اصولی، زمینه پرورش هنرمندان و تشکیل گروههای حرفه ای را فراهم آورند.

ظرفیت بالا و باارزش هنرمندان بومی سیستان و بلوچستان

وی تصریح کرد: این مساله برای تربیت نسل جدید هنرمندان اهمیت دارد؛ اما هنرمندانی که هم اینک بصورت حرفه ای فعالیت می نمایند و توان تولید آثار فاخر را دارند، بالاتر از هر چیز با مشکلات اقتصادی مواجه اند.
خواننده و بازیگر سیستان و بلوچستان عنوان کرد: هزینه تولید آثار بزرگ و با کیفیت بالاست؛ از دکور و استودیو گرفته تا تدوین و سایر ملزومات؛ وقتی حتی قسمتی از این هزینه ها تأمین نشود، طبیعی است که امکان تولید اثر شاخص هم فراهم نخواهد شد.

هنرمندان سیستان و بلوچستان توان خلق آثار درخشان و موثر دارند

وی خاطرنشان کرد: در سیستان و بلوچستان، خوانندگان، هنرمندان تئاتر و فیلمسازان و بازیگران بسیار قابلیت داریم که اگر تنها قسمتی از هزینه های تولیدشان حمایت شود، می توانند آثار درخشان و تأثیرگذاری خلق کنند؛ با جرأت میتوان گفت گاهی با یک سوم، یک پنجم یا حتی یک بیستم بودجه هایی که صرف برخی تولیدات بیرون از استان می شود، هنرمندان بومی می توانند آثار بهتری ارایه کرده اند.
محبی بیان کرد: از مسؤلان درخواست می نماییم در تخصیص منابع بازبینی کنند؛ چه اشکالی دارد چند اداره بصورت مشارکتی از یک تولید فاخر حمایت کنند؟ ضرورتی ندارد رقابتی بر سر نام ها شکل بگیرد؛ نتیجه مهم تر است.
وی در انتها اظهار داشت: اگر مدیرانی که اقتصاد هنر در اختیارشان است، همدلانه کنار هنرمندان بایستند و برمبنای سابقه و قابلیت آنها حمایت هدفمند انجام دهند، بی شک تولیدات فاخر و ملی استان افزایش خواهد یافت؛ در حقیقت باید گفت ظرفیت هنرمندان ما بسیار بالاست و تنها نیازمند همدلی و حمایت عملی و اقتصادی می باشد.

برخی از دید های افراطی سنتی-مذهبی مانع رشد موسیقی محلی شده است

محمد مجاهد، خواننده محلی سیستان و بلوچستان در گفت و گو با گزارشگر مهر، ضمن اشاره به برخی زمینه های اجتماعی و مذهبی در سیستان و بلوچستان که منجر به کمتر دیده شدن موسیقی محلی این استان اظهار داشت: یکی از عللی که جامعه سیستان و بلوچستان کمتر به سوی موسیقی حرکت کرده، ریشه در مسایل مذهبی دارد؛ موسیقی سنتی بلوچی آن گونه که بنظر می رسید رشد نکرده و قسمتی از این مساله به تأثیرپذیری عمیق جامعه از مذهب و فتوای علما و بزرگان برمی گردد.
وی اضافه کرد: جامعه ما بطور جدی تحت تاثیر باورهای دینی قرار دارد و در فضای مذهبی منطقه، هیچ فتوایی بر مبنای حتی یک قدم پیشروی به سوی موسیقی وجود نداشته است. همین مسئله سبب شده قشر بزرگی از مردم که در اکثریت قرار دارند، با احتیاط یا فاصله نسبت به این حوزه برخورد کنند.
مجاهد خاطرنشان کرد: اگر هم گروهی خاص یا افرادی محدود به سوی موسیقی گرایش پیدا کنند، از طرف طیف دیگری از اجتماع که شامل افراد مذهبی و حتی شهروندان عادی متأثر از آموزه های دینی هستند، مورد پذیرش کامل قرار نمی گیرند.
وی در انتها تاکید کرد: همین نگاه و فضای اجتماعی سبب شده موسیقی سنتی بلوچی آن رشد و گسترش مطلوب را تجربه نکند و ظرفیتهای هنری آن چنان که باید شکوفا نشود.

هنر با هنرمندان زنده است

سهیل حسین زهی، آهنگساز و کارشناس موسیقی سیستان و بلوچستان در تشریح وضعیت هنرمندان در سیستان و بلوچستان ضمن اشاره به مفهوم پویایی در هنر اظهار داشت: هنر تا زمانی زنده و جاری است که هنرمند امکان فعالیت داشته باشد.
وی اضافه کرد: نوازنده زمانی می تواند ساز بزند و اثر خلق کند که جریان مستمری از برنامه ها، اجراها و کارهای هنری وجود داشته باشد؛ هم اکنون در استان ما این پویایی به صورت مطلوب دیده نمی شود و کارهای هنری نسبت به گذشته کاهش شایان توجهی داشته است.
حسین زهی اضافه کرد: جشنواره ها و برنامه های فرهنگی کم شده اند؛ در صورتیکه خیلی از استانهای دیگر دغدغه دارند دبیرخانه دائمی جشنواره های ملی و محلی را به دست آورند، ما هنوز از داشتن یک انجمن فعال برای معرفی هنرمندان خود به همین جشنواره ها محروم هستیم.

کاهش برگزاری جشنواره ها سبب ناامیدی هنرمندان می شود

وی اظهار داشت: سطح مطالبات دیگر استانها با دغدغه های ما قابل قیاس نیست. زمانی نه چندان دور، قبل از سال ۱۴۰۰، ماهانه حداقل یک یا دو جشنواره موسیقی در بخش های مختلف برگزار می شد و هنرمند بیکار نمی ماند؛ اما امروز به سبب مشکلات اقتصادی و محدودیت های مالی، خیلی از این برنامه ها حذف شده اند.
آهنگساز و کارشناس موسیقی سیستان و بلوچستان اضافه کرد: شرایط به شکلی پیش رفته که برخی هنرمندان پیشکسوت و محلی برای تأمین معاش ناچار به اجرای موسیقی در مراسم عروسی شده اند؛ این در حالیست که جایگاه هنری آنان بسیار فراتر از چنین موقعیت هایی است و مخاطبان اصلی آثارشان در این فضاها حضور ندارند.
وی اضافه کرد: یکی از دغدغه های جدی ما همین مسئله معیشت هنرمندان است؛ هنرمند درخواست کمک بلاعوض ندارد، بلکه انتظار دارد زیرساخت و بستر اجرای برنامه های فرهنگی فراهم گردد.

برخی مدیران در پروژه های تولیدی به هنرمندان بومی اعتماد نمی کنند

حسین زهی ضمن اشاره به تعطیلی های مقطعی در سال اظهار داشت: قسمتی از سال به سبب مناسبت های مذهبی مانند محرم و رمضان طبیعتاً اجرای موسیقی متوقف می شود و در کنار آن، رخدادهای مختلف اجتماعی هم به کاهش برنامه ها انجامیده است؛ در گذشته تالارها و مراکزی مانند دانشگاه ها و مجموعه های فرهنگی بطور مستمر میزبان جشنواره ها و برنامه های اداری بودند، اما امروز این ظرفیت ها کمتر فعال اند.
وی همین طور تاکید کرد: ما نتوانسته ایم موسیقی بلوچی را آن گونه که شایسته است به سایر استانها معرفی کنیم؛ دستگاه های متولی فرهنگ همچون فرهنگ و ارشاد اسلامی و حوزه هنری نقش برجسته ی دارند، اما چند سالی است که انجمن موسیقی در استان فعال نیست؛ در نبود این انجمن، معرفی هنرمندان به رویدادها، اعطای مجوز اجرا و پیگیری مطالبات صنفی با مشکل روبرو شده است.
آهنگساز و کارشناس موسیقی به مسئله تولید آثار هنری پرداخت و خاطرنشان کرد: یکی از انتقادهای ما این است که در پروژه های تولیدی به هنرمندان بومی اعتماد کافی نمی شود؛ گاها بودجه های مصوب استان برای تولید آثار هنری در استانهای دیگر هزینه می شود و در عمل سهم هنرمندان محلی کاهش پیدا می کند.
وی در انتها اظهار داشت: وقتی اثری تولید می شود، از شاعر و آهنگساز تا نوازنده و صدابردار همگی از آن منتفع می شوند؛ بدین سبب شایسته است بودجه ای که برای استان تصویب می شود، در همین استان هزینه و تولید شود، نه این که پروژه در جایی دیگر ساخته و فقط در اینجا رونمایی شود.

منبع: pilano.ir