وقتی با نزدیک شدن به یک اثر می توانید وارد جهان نقاشی شوید
پیلانو: محمد کریمی نیا هنرمند بینارشته ای ضمن اشاره به برگزاری نمایشگاهی در دبی بیان کرد که مجموعه آثارش در مدیوم دیجیتال آرت طراحی شدند و مخاطب با نزدیک شدن به آنها می تواند وارد جهان نقاشی شود.
محمد کریمی نیا هنرمند بینارشته ای که نمایشگاه دیجیتال آرت جدیدش با عنوان «توافق پنهان» در شهر دبی برپاست، در گفتگو با گزارشگر مهر درباره ی این که کدام یک از رشته های تجسمی بیشتر در آثارش نمود دارد یا کدام مدیوم هنری بیشترین تاثیر را در خلق آثارش ایفا می کند، توضیح داد: واقعا دشوار است که این مورد را توضیح دهم و رشته ها را تفکیک کنم اما فکر می کنم در تمام کارهایی که انجام می دهم، طراحی فضا و چیدمان بیشترین نقش را داشته باشد. پس از آن، بحث اجرائی و تکنیکال آغاز می شود که به فراخور خلق اثر، مدیوم اجرا هم پیش می رود. وی درباره ی تجربه اش از نمایشگاه آثارش در خارج از ایران و در سطح بین المللی اظهار داشت: در کل، تجربه بسیار خوشایندی بود. اول این که آثارم در یک گالری بسیار معتبر با فضایی حرفه ای و جذاب به معرض نمایش گذاشته شد. گالری نور واقع در شهر دبی محلی برای تعامل با هنردوستان و مجموعه داران در سطح بین المللی است و طبیعتاً مواجهه مخاطبان در خارج از ایران با آثارم، تجربه جدید و جذابی برایم بود. در ۲ نمایشگاه انفرادی که در ایران داشتم، یکی در خانه هنرمندان ایران که همین مجموعه «توافق پنهان» برای نخستین بار پرده برداری شد و دیگری مجموعه «گره» در موزه فرش ایران که اخیرا به نمایش درآمده، بازخورد و تعامل مخاطبان با آثارم بسیار جذاب بود. این که در خارج از ایران این تعامل حتی بیشتر از ایران اتفاق افتاد، احساس خوبی دارم. کریمی نیا در ادامه عنوان کرد: دومین مورد این که آثار این مجموعه در مدیوم دیجیتال آرت عرضه شده اند یعنی نقاشی های دیجیتال که با نرم افزارهای سه بعدی و دوبعدی طراحی، اجرا و چاپ شده اند و همین طور انیمیشن هر اثر. به این صورت که اگر موبایل خودرا روی هر نقاشی بگیرید، یک ویدئو آرت در قالب انیمیشن پخش می شود و شما با نزدیک شدن به اثر می توانید وارد جهان نقاشی شوید و جزییات بیشتری ببینید.
وی بیان نمود: این موضوع، برای مخاطبان و مجموعه داران در خارج از ایران بسیار تجربه جذاب و خاصی بود، چون علاوه بر کانسپت کلی و موضوعات محتوایی و داستان ها، با جهان آثار به واسطه تکنولوژی ارتباط برقرار می کردند. این هنرمند در مورد مدیوم های اجرائی این نمایشگاه هم توضیح داد: نمایشگاه «توافق پنهان» شامل ۱۶ اثر نقاشی چاپ دیجیتال و انیمیشن، پرفورمنس آرت و موسیقی تلفیقی است؛ در بخش پرفورمنس آرت، طراحی و اجرای قطعه پرفورمنس آرت «پراکسیس بی هدفی» از برکه بذری بازنمایانده می شود. بذری در بیانیه این اجرا که آنرا «پراکسیسِ بی هدفی» می خواند، می نویسد: «ما مدام درحال تمرینیم. برای بهتر شدن، قوی تر شدن، کارآمدتر شدن. اگر فقط زمان بیشتری داشتم. اگر فقط بدنم توانمندتر بود. اگر فقط می توانستم بیشتر تمرین کنم. اما جای یک پرسش خالی است: هدف چیست؟» و همین طور همراهی سیال سینا نصرتی با بداهه نوازی سه تار، این مفهوم را به اوج می رساند. موسیقی او، که «در لحظه» و «با حال و هوای مخاطبان» تغییر می کند، خود نمادی از جریان بی هدف و بی قیدِ هستی است. این موسیقی، برای رسیدن به اوج یا معرفی راهکار و یا ایجاد تعلیق پدید نیامده است بلکه تولید شده تا سیری ملودیک را همچون پرسه زنی در مُدهای موسیقی ایرانی عرضه کند؛ گویی صداها، آزاد از زنجیرِ روایت خطی، در فضای نا-آفریده نمایشگاه، تولید و پراکنده می شوند. وی در جواب این پرسش که چه چیزی در آثارش برای مخاطبان جذاب تر بود و چه عنصری توانست بیشترین ارتباط را با آنها برقرار کند، اظهار داشت: فکر می کنم بخش تعاملی که در آثار وجود داشت، بسیار جذاب بود. این که تمام داستانهای ناگفته در اثر، با مواجهه مخاطبان به واسطه موبایل، جهان تازه ای فراتر از صرف دیدن یک اثر و یک گالری رقم می زد. این تعامل و غرق شدن در جزییات بوسیله تکنولوژی، تجربه متفاوتی را برایشان ایجاد کرد. کریمی نیا درباره ی ارزیابی اش از این که سهم هنر دیجیتال در فضای تجسمی کشور چطور است و این که آینده این مدیوم در ایران چطور خواهد بود، توضیح داد: از آنجاییکه هنر دیجیتال یک هنر مدرن و جدید به حساب می آید (البته که سال هاست عکاسی و گرافیک، بار عظیمی از هنر دیجیتال را به دوش کشیده است) اما ترکیب بین رشته ای بین تمام هنرهای تجسمی و دیگر هنرها با استفاده از ابزار دیجیتال، مسیر جدیدی در ساحت فضای تجسمی باز کرده است. باتوجه به سرعت بیش از پیش تکنولوژی و علم، ترکیب این فضاها بسیار جذاب و غیرقابل انکار خواهد بود و من آینده بسیار روشنی را برای آن در ایران می بینم.
وی در مورد اهمیت برگزاری نمایشگاه های خارج از ایران برای هنر ایران و هنرمندان اظهار داشت: برای شخص من، برگزاری این نمایشگاه بعنوان یک هنرمند ایرانی پر از حس افتخار و مسرت بود. وقتی مخاطبان از کشورهای مختلف سؤالاتی در مورد آثار، چه از نظر داستانها و چه از نظر ساخت تکنیکال، مطرح می کردند و من راجع به نشانه ها و نشانه شناسی که بخش مهمی از زیست، تجربه و مواجهه ما از کشور عزیزمان ایران است توضیح می دادم، واکنش های بسیار جالب و جذابی داشتند و با زبان های مختلف این رویداد را تحسین می کردند. همیشه این حس افتخار و ایرانی بودن را در قهرمانی ورزشکاران یا جایزه سینماگران و در کل بطور غیرمستقیم تجربه کرده بودم، ولی بسیار بسیار خوشحالم که بعنوان قسمتی از جامعه تجسمی کشورم ایران، این دفعه این احساس را با آثار خودم در سطح بین المللی داشتم. کریمی نیا اظهار امیدواری کرد که درنهایت بالندگی و آرامش این بستر برای تمام هنرمندان کشور فراهم باشد تا علاوه بر درخشیدن و معرفی فضای هنر دیجیتال ایران در بخش فروش و شرکت در آرت فرهای جهانی هم زمینه ساز باشند. او در آخر درباره ی مجموعه جدیدش در ایران اظهار داشت: درحال طراحی و ساخت نخستین پرفورمنس دیجیتال فیزیکال ایران هستم که یک اتفاق نو در فضای بینارشته ای است و از تلفیق رشته های هنری مختلف و معماری فضا شکل گرفته است که در اواخر شهریور اجرا خواهد شد. به طور خلاصه، محمد کریمی نیا هنرمند بینارشته ای که نمایشگاه دیجیتال آرت جدیدش با عنوان «توافق پنهان» در شهر دبی برپاست، در گفتگو با خبرنگار مهر در رابطه با ی اینکه کدام یک از رشته های تجسمی بیشتر در آثارش نمود دارد یا کدام مدیوم هنری بیشترین تأثیر را در خلق آثارش ایفا می کند، توضیح داد: واقعاً دشوار است که این مورد را توضیح دهم و رشته ها را تفکیک کنم اما فکر می کنم در تمام کارهایی که انجام می دهم، طراحی فضا و چیدمان بیشترین نقش را داشته باشد. موسیقی او، که «در لحظه» و «با حال و هوای مخاطبان» تغییر می کند، خود نمادی از جریان بی هدف و بی قیدِ هستی است. کریمی نیا در رابطه با ی ارزیابی اش از اینکه سهم هنر دیجیتال در فضای تجسمی کشور چه طور است و اینکه آینده این مدیوم در ایران چه طور خواهد بود، توضیح داد: از آنجاییکه هنر دیجیتال یک هنر مدرن و جدید بشمار می رود (البته که سال هاست عکاسی و گرافیک، بار عظیمی از هنر دیجیتال را به دوش کشیده است) اما ترکیب بین رشته ای بین تمام هنرهای تجسمی و دیگر هنرها با بهره گیری از ابزار دیجیتال، مسیر جدیدی در ساحت فضای تجسمی باز کرده است.
منبع: پیلانو